Günlük Öğün Maliyetini Hesaplamanın 17 Adımı

Günlük öğün maliyetini hesaplamak, market bütçesini anlamanın en somut yolu. Kişi başına düşen günlük gıda gideri bilindiğinde, hangi öğünün bütçeyi zorladığı da ortaya çıkıyor. Bu hesap sanıldığı kadar zor değil.

Hesabın mantığı

Aylık market harcamasını gün sayısına ve kişi sayısına bölmek, kişi başına günlük maliyeti veriyor. Bu tek rakam, planlamanın temel ölçütü hâline geliyor. Karşılaştırma yapmak da kolaylaşıyor.

Kahvaltı maliyeti

Kahvaltı, çeşit sayısı arttıkça hızla pahalılaşan bir öğün. Peynir, zeytin, yumurta ve ekmekle kurulan sade bir sofra, kişi başına düşük maliyetli oluyor. Çeşit sayısını sınırlamak en etkili adım.

Öğle yemeği

Dışarıda yenen öğle yemeği, evde hazırlananın birkaç katına çıkabiliyor. Evden götürülen bir kap, bu farkı doğrudan cebe bırakıyor. Haftada üç gün uygulamak bile fark yaratıyor.

Akşam yemeği

Ana malzeme, akşam yemeğinin maliyetini belirliyor. Et yerine bakliyat kullanılan bir menü, aynı doygunluğu çok daha ucuza sağlıyor. Haftada birkaç gün bu değişim yeterli.

Ara öğünler

Atıştırmalık ve içecekler, günlük maliyetin görünmeyen parçası. Bu kalemi ayrı hesaplamak, payını görmeyi sağlıyor. Çoğu hanede bu pay tahmin edilenden yüksek.

Kampanyanın etkisini ölçmek

Haftalık A101 Kataloğu takibiyle yapılan alışverişin günlük maliyete etkisi, bu hesapla görülebiliyor. Kampanya takibinin gerçekten kazandırıp kazandırmadığı böylece netleşiyor.

Porsiyon maliyeti

Sık pişirilen beş yemeğin porsiyon maliyetini hesaplamak, menüyü ekonomik kurmayı sağlıyor. Bu bilgi tarif defterine not edildiğinde her hafta kullanılıyor.

İsrafı hesaba katmak

Atılan gıda, günlük maliyeti yükselten gizli bir kalem. Bir hafta boyunca israfı ölçmek, gerçek maliyeti görmeyi sağlıyor. Bu rakam çoğu hanede uyarıcı oluyor.

Misafir ve özel günler

Ortalama hesaba misafir dönemleri dahil edilmemeli. Bu günler ayrı bir kalem olarak düşünüldüğünde, günlük ortalama daha gerçekçi çıkıyor.

Mevsim etkisini görmek

Günlük maliyet mevsime göre değişiyor. Yazın sebze ucuzken kışın artıyor. Yıl boyunca tutulan kayıt, bu dalgalanmayı gösteriyor ve planlamayı kolaylaştırıyor.

Hedef belirlemek

Mevcut günlük maliyeti bilmek, gerçekçi bir hedef koymayı sağlıyor. Yüzde on beşlik bir azalma sürdürülebilir bir hedef olarak öne çıkıyor.

Öğünleri karşılaştırmak

Hangi öğünün en pahalı olduğunu görmek, iyileştirmeyi doğru yere yönlendiriyor. Genellikle en büyük fırsat, dışarıda yenen öğünlerde bulunuyor.

Kişi sayısını doğru saymak

Evde yenen öğün sayısı kişi sayısıyla aynı olmayabiliyor. Kimin nerede yediğini hesaba katmak, ortalamayı gerçekçi kılıyor.

Kayıt tutmayı sadeleştirmek

Karmaşık tablolar birkaç haftada terk ediliyor. Aylık toplamı bilmek çoğu hane için yeterli. Detay, yalnızca sorunlu kalemde gerekiyor.

Sonucu paylaşmak

Günlük maliyeti aile bireyleriyle paylaşmak, tasarrufu ortak hedefe dönüştürüyor. Somut bir rakam üzerinden konuşmak, tartışmayı kolaylaştırıyor.

Düzenli tekrar etmek

Bu hesabı üç ayda bir yenilemek, ilerlemeyi gösteriyor. Fiyatlar değiştiği için güncelleme gerekiyor. Ölçüm ve düzeltme döngüsü, sistemin özünü oluşturuyor.

Rakama takılmamak

Amaç en düşük rakama ulaşmak değil, dengeli ve sürdürülebilir bir maliyet yakalamak. Beslenme kalitesinden ödün veren bir tasarruf, uzun vadede daha pahalıya geliyor.